24 september 2010

VERBOUW FRUSTRATIE



Mijn slaapkamer

 

Nou, ook die heb ik.
Wij hebben 3,5 jaar geleden dit huis gekocht.
Toen we hier kwamen was het helemaal niks.
Het was een bungalow uit de jaren 1970 / 1975.
Het had het uiterlijk van de jaren tachtig, licht grijs.
Best mooi als er mee kon leven.
Maar ik kwam uit een huis van 1917 met oude sfeer.
Dus het huis was niet in mijn style.
Maar toch gingen we even kijken, want het huis had mogelijkheden.
Toen we daar bij het huis aan kwamen gingen we kijken om het huis heen.
Het had niet alleen een het huis, maar ook nog 3 grootte schuren.
Die schuren waren toen aan een enorme verbouwing toe.
Twee daar van waren heel slecht.
Achter het huis was niet wat we verwachte, zoals een tuin met bloemen of alleen gras.
Nee, betonpad maar van 1000m2, dat ook nog gebroken was aan alle kanten.
Wij stonden daar achter het huis en keken elkaar aan en zeiden "
Dit is een mooie plek om te wonen, ligging zo tussen de weilanden, fruitbomen en dicht bij het IJsselmeer."
Maar het perceel is wel heel groot bijna 4000m2 en al dat beton.
Al die oude schuren en een huis wat onze smaak niet was.
 Keken we elkaar aan, en zei ik," lukt dit om dit in een jaartijd te verbouwen ".
Nou, zegt me man, ik bekijk het positief anders duurt het maar wat langer.
En dat doet het nu, 3,5 jaar.
Er is heel veel gedaan, schuur gesloopt omdat het pal achter het huis stond en ik geen zicht op de tuin had.
Blokhut geplaatst die we over hadden genomen van de buren.
Beton pad er uit gehaald en afgevoerd.
Ik ging de buiten muren schoon spuiten met de hogedruk reiniger en ik spoot zo de voegen van het huis er uit.
Dus het huis opnieuw laten voegen en reinigen.
Dakkapel geplaatst van 8 meter breed.( die een jaar lang bleef lekken, zodat het binnen in het huis niet verder konden omdat het binnen net zo hard regende als buiten.)
Als de aannemer was geweest en zei het dakappel nu waterdicht was, ik hem niet geloofde.
En dat was elke keer ook zo.
Dus gingen we de tuin in en met de schuur verder.
We hebben de the black barn schuur opgeknapt voorzien met nieuw hout aan de buitenzijden en mijn man heeft nieuwe deuren gemaakt voor de schuur. ( deuren van 4,5 meter hoog. )
De binnenkant van de schuur lag vol met hele dikke klei + stro + houten pallets.
Het heeft  altijd als varkensschuur gediend en later toen het bedrijf stopte zijn er schapen gehouden.
De hele schuur moest ontruimd worden van alle bende. 
De binnenkant van de schuur moest bestraat worden, zo 'n 200 m2.
 Dus al het klei/stro/pallets moesten er uitgehaald worden,  dat is met de hand en met het mini kraantje gedaan door mijn man.
Die grond is toen verplaats naar de tuin omdat daar weer gaten zijn ontstaan door het weghalen van het beton pad.
Wat uit de schuur kwam was mooie bemesten grond.

Ik was begonnen met het maken van de tuin plan en heb mijn eigen tuinontwerp gemaakt en ook samen met mijn man de tuin aangelegd.
 De tuin is voor een groot deel beplant met planten die ik in de afprijs hoek vond bij de tuincentrum.
Met die planten heb ik een tuinontwerp gemaakt.
Ik had gelukkig een aantal ruimen keuzen aan planten daar in de afprijs hoek.
Anders werd de tuin veel te duur.
Tussen door de blokhut opgeknapt, want die diende bij mijn buurman als schuur en wij wilde er in wonen.
Overdag zo lang de verbouwing duurde van het huis, verblijven wij in de blokhut.
Dus de wanden schilderen, vloer leggen, keuken maken, wc maken, Elektra aanleggen, water en gas voor fornuis en kachel.
Want het wordt anders te kou in de winter.
Slapen deden we in het huis en de kinderen die hadden al een eigen slaapkamer.
Maar het is overdag wel kou ondanks de kachel in de winter zoals de winter van vorig jaar.
Nu zijn we eindelijk weer met het huis bezig.
Het dak van het dakkapel heeft mijn man maar zelf gemaakt samen met de man van mijn nichtje.
Dat dak is nu eindelijk dicht.
Het hele huis is aan de binnenkant gesloopt, zoals jullie al eens hebben kunnen lezen in mijn eerdere blog post.
Het gaat langzaam, maar we gaan door.
Ook al zie ik het af en toe soms niet meer zitten.
 Want ik word gek van de stof / troep en heb al 3.5 jaar geen kast, waar ik mijn gestreken was in kan doen.
De afwas sjouw ik van de blokhut naar de bijkeuken van het huis, waar de vaatwasser staat.
Dit jaar kwam er ook nog een grootte klap bij toen mijn schoonvader met een flinke snelheid tegen een boom aan klapte.
Drie manden in het ziekenhuis heeft gelegen en niet meer wist wie iedereen was.
Waardoor wij naar Duitsland in de zomervakantie zijn gegaan omdat mijn schoonmoeder hulp nodig had.
Mijn schoonouders zijn een paar jaar geleden verhuisd naar Duitsland, met de zelden reden als veel Nederlanders doen.
Het gaat nu weer goed met hem, dus wij zijn weer thuis.
Maar goed, nu zijn we na de zomer vakantie weer verder gegaan en hopen dat we voor de kerst in ieder geval in het huis zitten.
Het huis is dan wel niet helemaal klaar, maar goed als er maar een groot gedeelte af is.
Zo nu heb ik genoeg geschreven in deze veel te lange blog post.
Ik heb er pijn in mijn nek van gekregen van al dat getypt.


Lieve groet,
Miranda







16 opmerkingen:

Colinda zei

Ik neem mijn petje voor jullie af, wat een geklus! Even kamperen en met je afwas heen en weer zeulen is leuk, maar al 3,5 jaar stofhappen is gewoon dapper.

Nog even volhouden hoor, het einde is in zicht!

Groetjes,
Colinda

Home and Lifestyle zei

Wat een opgave...3,5 jaar lang klussen en in de stof leven! Ik heb veel bewondering voor je, ik weet niet of ik dat zou trekken hoor! Maar je plannen klinken goed, ik hoop dat wij je in december lekker in huis aantreffen onder de kerstboom!

Een fijn weekend! Lieve groet, Ingrid

Hannekie zei

ooo ik zou gek worden denk ik. maar wat ontzettend moedig en knap dat jullie er zo voor gaan. als het af is dan woon je in een paleisje en met dat in je achterhoofd gaat het vast lukken
gr hannie

Carina zei

Wat een onderneming waar jullie aan begonnen en still going strong; telkens weer de schouders eronder sterkte meid en ach die kledingskast komt er echt wel.

Fijne dag, groetjes van Carina

Kom Achterom zei

Wat een verhaal zeg!! tjonge jonge! dit is echt een geval van door blijven bijten en vooral door dromen van hoe geweldig het gaat worden!!
Alle respect hoor voor jullie!
Meid succes en met de kerst!! Dat moet gaan lukken hoor!!
Fijn weekend
lieve groetjes Yolanda

Irma zei

wat een project ik onderschat de stress die erbij hoort niet maar ondanks dat is het wel onwijs gaaf zo'n ruimte op zo'n mooie plek, maar dat wil niet zeggen dat je het soms wel echt even uit zou willen schreeuwen met de stof en rommel maar ohhhh Miranda als het af is heb je het mooiste stekje op aarde, liefs irma

Petra zei

Wat leuk! Ik ben dol op verbouwen, als je de ruimte en de gezondheid maar hebt.

Fijn weekend,
groetjes Petra

~*~ saskia ~*~ zei

Jeetje, tjeete wat een project. Ik wens je bovenalles een heerlijk weekend, Miranda xxxx

Dani zei

Wat een werk, wat een werk. Maar het wordt ongetwijfeld schitterend!
Heerlijk zo'n grote tuin en ik heb even terug gelezen in je blog en vind de zwarte schuur ook erg mooi geworden.
Succes hoor :-)
Groetjes
Dani

lia zei

Aan de ene kant lijkt het me ook echt heel leuk om iets helemaal te verbouwen met alles wat er bij hoort. Maar als ik dit dan lees, denk ik weer Nee, het is goed zo...... Want wat een werk hebben jullie...

fijn weekend
groet Lia

Bonjade zei

Tjonge....
Maar het resultaat is straks vast verbluffend.
Klus ze, fijn weekend
Liefs

Claudia zei

Altijd leuk om weer nieuwe blogsters te leren kennen. Altijd gedacht dat wij veel verbouwleed hadden meegemaakt, maar het kan dus altijd erger...

Liefs Claudia

Passione Helena zei

Wees welkom Miranda, je kan wel een beetje ontspanning gebruiken, merk ik. Jeetje wat een opgave! Ik vond een huis bouwen met een tijdelijk onderkomen van 3 maanden "bij mij ouders op de 1e verdieping" al een ramp. Laat staan 3,5 jaar zoals jij beschrijft.

Volgende week is het oktober.. Ik weet de laatste loodjes zijn het zwaarst, maar ik hoop dat "jullie kerst" een gevoel van trots en rust mag geven!

Succes nog hoor?! Leuk dat ik je vanaf hier kan volgen naar het eindresultaat!

Een heel fijn weekend, lieve groetjes Helena

Elly-My Everyday Things zei

Poeh, wat een verhaal en wat een verbouwing! Petje af voor jullie, dat jullie nog steeds vol goede moed bezig zijn, ook al zie je het misschien soms niet meer zitten. Het zal echt jullie huis zijn als het af is, wat ik er tot nu toe van heb kunen zien, wordt het een plaatje!

De sfeer van Toen zei

Wat geweldig als je zo`n kans hebt om iets helemaal tot je eigen te maken, vooral de ruimte om je huis heen. Geweldig!

Groetjes van Petra

idémakeriet zei

Ha die Miranda,
Wat leuk was dat laatst jouw berichtje op mijn blog,leuk joh dat je mij gaat volgen.
Nou wat een klus he dat verbouwen wat altijd langer duurt dan je verwacht.
Ik kan me goed voorstellen dat je het af en toe even niet ziet zitten maar hou de moet erin.
Straks kun je heerlijk genieten van al dat werken.
Misschien moet je gewoon even een pauze van het verbouwen inlassen om dan over een tijdje er weer volop tegen aan te gaan.
In ieder geval heel veel sterkte.
Fijne zondagavond.
Gerda